Dzisiejsze Delfy znajdują się w odległości około 1,5 km od antycznych. Stanowią one zaplecze dla bardzo chętnie odwiedzanego przez turystów sanktuarium, nota bene wpisanego na światową listę UNESCO. Zwiedzić tu dzisiaj można: Święty Krąg (czyli Sanktuarium Apollina), źródło kastalskie oraz Marmarię (sanktuarium Ateny Pronaja). Współcześnie wybudowano tu także muzeum archeologiczne uważane za jedno z najatrakcyjniejszych muzeów Grecji. Znajdują się tu eksponaty znalezione wyłącznie na terenie Delf, w których prace archeologiczne zostały rozpoczęte w XIX wieku przez Francuzów ...

Teren Sanktuarium Apollina obejmuje świątynię wraz z wyrocznią, skarbcami, teatrem i stadionem. Miejsce to zawdzięczało swą sławę grocie, z której wydobywały się halucynogenne, szkodliwe opary wprawiające ludzi w odmienny stan świadomości. Proroctwa były wypowiadane przez kapłanki - zwane pytiami, a ich słowa interpretowane przez kapłanów. W VIII w.p.n.e. Delfy stały się centrum religijnym, do którego zaczęły przybywać rzesze pielgrzymów, chcących usłyszeć przepowiednie wyroczni. Po proroctwa przybywali tu także władcy z Grecji, Persji, czy Egiptu. Wszystko przez to, że przepowiednie delfickie zasłynęły jako trafne. Ich celność w gruncie rzeczy wynikała z faktu, że kapłani posiadali bardzo dobrze rozwiniętą sieć "szpiegowską" i mieli szeroką wiedzę społeczno-polityczną. Dzięki temu, że zawsze byli "na bieżąco" z wydarzeniami, mogli udzielać trafnych informacji i słusznych rad.

Dzieje Marmarii - widocznej ze Świętego Kręgu drugiej części sanktuarium w Delfach sięgają okresu mykeńskiego. Wówczas zaczęto tu czcić jakieś bóstwo: prawdopodobnie Matkę Ziemię - patronkę Delf. Później wzniesiono tu świątynię Ateny Pronaja. Tutaj znajduje się także najbardziej zagadkowa budowla Delf: tolos. Nie zachowały się bowiem żadne źródła informujące o jego przeznaczeniu. Sam zaś tolos z IV w. uznawany jest za jedno z największych arcydzieł architektury. Do dzisiaj pozostały z niego zaledwie 3 zrekonstruowane kolumny i podstawa. W tej części Delf usytuowany był także gimnazjon - czyli miejsce, w którym ćwiczono przed igrzyskami pytyjskimi.